Er zijn steeds meer zorgen over het gebruik van bestrijdingsmiddelen in de landbouw en hun impact op het milieu en het welzijn van de mens. In de Farm to Fork strategie van de EU zijn doelen gesteld om het gebruik van middelen te halveren vòòr 2030. De Europese Commissie heeft een voorstel uitgewerkt om dit doel te bereiken: The Sustainable Use of pesticide Regulation (SUR). De biologische sector juicht de doelstelling om bestrijdingsmiddelen te halveren uiteraard toe, maar er zijn een aantal kinken in de kabels van de voorgestelde SUR.
Het lijkt misschien vreemd, wanneer de biologische sector vraagtekens opwerpt bij een voorstel om middelengebruik in de EU te halveren. Dit heeft echter te maken met de methode die is voorgesteld om te bepalen hoe deze halvering moet worden berekend. In een notendop komt het erop neer, dat het aantal kilo’s dat wordt gebruikt heel zwaar meetelt en het werkelijke risico dat een product met zich meebrengt veel minder. Dat is in het nadeel van natuurlijke middelen, zoals bijvoorbeeld bakpoeder dat kilo’s gewijs wordt ingezet ter bestrijding van een bepaalde schimmel in de appelteelt, ten opzichte van difenoconazool, het chemisch alternatief dat grammengewijs gebruikt wordt in de reguliere landbouw. Maar grámmen van dit middel zijn al zo schadelijk voor de menselijke gezondheid en voor onze leefomgeving, dat er strenge veiligheidswaarschuwingen op de etiketten staan. Als de wens is om het aantal kilo’s bestrijdingsmiddel te halveren, zou de EU logischerwijs de bakpoeder aan kunnen pakken; in grote stappen ben je snel thuis. Echter: het venijn zit ‘m in die grammen - die vele, véle malen schadelijker zijn…
Daarom bepleit IFOAM een eerlijker systeem. In dit artikel wordt uiteengezet wat de voorgestelde meetmethode inhoudt, waar de redenatie van de Europese Commissie spaak loopt en hoe dat voor problemen zorgt.
